سلامت اجتماعی یکی از ابعاد اساسی سلامت انسانیاست که به کیفیت روابط افراد، احساس تعلق، مشارکت اجتماعی و انسجام در جامعه مربوط میشود. در این میان، ارتباطات دینی به عنوان یکی از مهمترین بسترهای تعامل انسانی، نقشی بنیادین در تقویت همبستگی اجتماعی، کاهش آسیبهای اجتماعی و ارتقای سلامت روانی و اخلاقی جامعه ایفا میکند
پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی به بر رسی تأثیر ارتباطات دینی بر سلامت اجتماعی پرداخته و ابعاد مختلف این ارتباط را تبیین میکند.
سلامت اجتماعی بدون سلامت روانی ممکن نیست. دین از طریق تقویت ایمان، امید، و معنویت، آرامش روانی را گسترش میدهد. ارتباط با خداوند، حضور در جمع های معنوی، و دعا یا نیایش، حس امنیت و رضایت را در فرد زنده میکند.
بررسیها نشان داده است کسانی که ارتباط فعالتری با محیطهای دینی دارند، از میزان استرس و اضطراب پایین تر و روابط انسانی سالم تری برخور دارند.